uitvaartDe uitvaart van Ruben en Julian gister heeft enorm veel mensen getrokken. Zelfs Koning Willem Alexander stuurde een brief aan de moeder van de overleden kinderen (bron). Dat de kinderen zo gruwelijk vermoord zijn is het meest vreselijke wat je je kan indenken. Toch snap ik niet helemaal dat moeder Iris van der Schuit zoveel lof ontvangt terwijl ze vlak na de verdwijning van Ruben en Julian nog op haar Facebook een bericht plaatste met de tekst “Oké Jeroen jij hebt gewonnen“. Op de site Linda wekt dit enorm veel sympathie op, terwijl ik toch een naar gevoel krijg bij deze uitspraak. Wat was de rol van Iris? Heeft zij Jeroen tot wanhoop gedreven door hem zwart te maken? Is Jeroen eigenlijk wel de dader? Wat weten we nu eigenlijk echt?

We moeten het doen met de verhalen uit de Main Stream Media, die niets anders weergeven dan wat het OM ze voorkauwt. Maar als dit zelfde OM instaat is om een lijk van een door de politie doodgeslagen jongen vol te proppen met servetten, doeken en kranten – om zo bewijslast tegen de politie weg te moffelen – hoe betrouwbaar is dan dit OM? Heeft Jeroen deze verschrikkelijke moord wel op zijn geweten of is hij ‘gezelfmoord’? Waar is het bewijs? Is het vodoende om te horen dat hij zich verhangen heeft? Michelle Mooij zou zichzelf ook verhangen hebben (zie hier). Ook dat onderzocht het OM in samenwerking met het NFI niet goed. Zelfmoord: case closed! En in het geval van Jeroen is er nog eens een ernstig verhaal aangekoppeld van de vader die zijn kinderen vermoorde. Dat gaat erin als gesneden koek! En wat is het resultaat? Juist: kinderen kijk uit voor je vader. Bureau Jeugdzorg moet eerder ingrijpen en er moeten psychologische testen komen. Als men in staat is om false flags te bouwen (als u alles wat de media u verkoopt klakkeloos slikt, sla dan deze site over), waarom zou deze scene niet volledig geregisseerd kunnen zijn?

Onderstaande analyse ontving ik van Bert Blom, een van mijn lezers. Ik wil deze u toch niet ontzien.

_____________________________________________________________________________________________

Dag allemaal,

Na deze hartverscheurende zaak intens te hebben gevolgd, wil ik nu graag ook mijn gedachten en observaties met jullie delen. In de hoop daarbij misschien enkele puzzelstukjes aan te kunnen reiken die anderen mogelijk hebben gemist. Hoewel het absoluut niet mijn bedoeling is om nodeloos te speculeren of om de nabestaanden te kwetsen denk ik dat er toch genoeg redenen zijn om toch eens heel kritisch stil te staan bij wat zich hier nu werkelijk heeft voltrokken.

Camera vindplaats

Bij mijn weten is niet bekend gemaakt waar deze camera precies zou hangen. Het is zeker niet uitgesloten dat deze op een van de gebouwen in de wijde omgeving hangt. Wellicht zouden op die beelden dan ook de Hoeksedijk en eventuele auto’s die daarop rijden wel zichtbaar kunnen zijn, zij het uit de verte. Uit de verklaringen van de politie maak ik op dat het om onduidelijke beelden gaat en dat er na analyse alleen geconstateerd kon worden dat ‘mogelijk’ de auto van de vader twee keer op de vindplaats gestopt zou. Het ontbreken van een camera in de directe omgeving van de duiker zegt in ieder geval weinig. Een en ander zou opgehelderd kunnen worden als politie zou aangeven van waaruit de beelden zijn gemaakt. Of beter nog: geef ze gewoon vrij. Dat gebeurde tijdens de zoektocht toch ook?

Locatie duiker

Wat voor mij wel duidelijk is geworden uit deze youtube-video, is dat de duiker erg goed zichtbaar is vanaf de Hoeksedijk en de weg langs het kanaal. Automobilisten, fietsers, joggers, wandelaars en boeren zouden makkelijk iets opgevallen zijn in die twee weken. Ook zou de Hoeksedijk gebruikt worden als hondenuitlaatplaats. Honden hebben een neus voor vreemde objecten in het landschap. En zeker als het dode lichamen in water betreft.

Ik vraag mij af: Hoe kan het dat niemand de lichamen eerder heeft opgemerkt? Of moeten we vermoeden dat ze daar nooit gelegen hebben? Ik vraag mij af in hoeverre de nabestaanden nu in staat worden gesteld zich te verzekeren dat het hier echt om de lichamen van Ruben en Julian ging. Of wordt hen dit vanwege de staat van de lichamen onthouden? Alleen zij weten het.

De vinders

adartikeltelegraafartikel

Het meest bizarre aan dit verhaal vind ik toch wel de wijze waarop de lichamen van de kinderen werden aangetroffen. Het verhaal van het koppel Frank en Anita roept bij mij ontzettend veel vragen op. Wie was die ongeveer 40 jarige man met zijn zoon met de groene Volvo die het koppel staande hield en hen op de duiker met het lijk wees? Heeft het koppel na het aantreffen van het lijk zijn naam/telefoonnummer/adres/kenteken dan niet genoteerd? Ik (en ik denk iedereen) zou dat zeker hebben gedaan! En waarom verlieten zij na het bellen van de politie zo snel alweer de vindplaats? Is het niet zo dat je als getuige daar moet blijven totdat de politie is gearriveerd en zij je verhaal en gegevens hebben opgenomen? Ook lees ik in diverse krantenberichten dat het koppel er absoluut van overtuigd was dat het zeker niet om de kinderen kon gaan. Zij meenden dat het om de een of andere ‘john doe’, een dronkenlap zou gaan die per ongeluk in de sloot was beland. AD: “Maar ik dacht eigenlijk eerst dat het om een volwassene ging. Een dronken man die daar het water in was gelopen of zo.’”, Telegraaf: “Terstall: Ik zei nog tegen Frank: ‘Dat zijn gelukkig niet de vermiste jongetjes…’”) Waarom meenden zij bij het zien van de ‘benen, voeten en het stukje huid’ dat het daar om een volwassene ging? Kinderbenen en voeten zijn mijns inziens toch duidelijk te onderscheiden van die van een volwassene? En wat te denken van het feit dat zij later die dag, op het terrasje in Amerongen nog zijn gebeld door maar liefst drie rechercheurs die dat deden omdat anders hun ‘verhaal van het vinden van de kinderen zou vertroebelen’. Het koppel was toch juist in de veronderstelling dat het NIET om de kinderen zou gaan? Juist de suggestie dat het wel om de kinderlijken zou gaan vertroebelt mijns inziens “het verhaal” dat het koppel tot dan toe nog in hun hoofd hadden: dat het om een volwassen man ging. Werden deze ‘toevallige voorbijgangers’ hiermee een valse herinnering aangepraat? Was het de bedoeling dat deze mensen zouden fungeren als ‘bewijs’ naar de media dat het echt om de kinderen zou gaan?

Her en der wordt de integriteit van dit koppel in twijfel getrokken. Ik vind tamelijk kort door de bocht. De man zou werken voor de telegraaf. Maar wat ‘bewijst’ dat nu? Is het ondenkbaar dat de daders op deze 13e dag van dit drama daar stonden te wachten op een ‘toevallige passant’ om deze te strikken voor de rol als ‘toevallige vinder’ in de media om vervolgens zelf uit beeld te verdwijnen? Mensen die werkelijk menen iets te hebben gezien of meegemaakt zijn nog altijd meer overtuigender getuigen dan acteurs.

Het is natuurlijk mogelijk dat de man en zijn zoon met de groene Volvo, gezien de media-aandacht in deze zaak, liever niet in de openbaarheid wilde treden. Toch heb ik ook nergens vernomen dat de politie weet wie deze man is. Ik vind dat erg merkwaardig na al het intensieve speurwerk dat er in deze zaak is verricht. Zou een vinder zich niet verplicht voelen om toch zijn verhaal te doen? Want op deze manier blijft het hele land zitten met cruciale vragen omtrent de ontknoping van dit drama.

Zelfmoord vader

vindplaatsvader

Ook de start van deze zaak roept veel vragen op. Al heel erg snel na de vondst van het lichaam van de vader verklaart de politie dat hij ‘zelfmoord’ zou hebben gepleegd. Maar moet zoiets niet eerst grondig worden onderzocht? Kun je uberhaupt wel zo snel al iets zeggen over wat er zich precies heeft voorgedaan? In heel veel moordzaken proberen de daders het op zelfmoord te laten lijken. Ik neem aan dat de politie dat ook wel weet?

Aanvankelijk ontkende de politie dat ze een afscheidsbrief van de vader hadden gevonden. Later kwamen ze hier op terug en zeiden dat ze toch een afscheidsbrief op de computer van de vader hadden gevonden maar dat hierin niets stond over het lot van de kinderen. Waarom typte de vader een afscheidsbrief op de computer? Wat staat er in deze brief? Ook moet hierbij opgemerkt worden dat bestanden op computers ontzettend makkelijk te vervalsen zijn.

En waarom is er zo veel onduidelijkheid over de precieze plek waar de vader zich zou hebben verhangen? De media en politie spreken elkaar en zichzelf tegen wanneer ze eerst het klimrek als de zelfmoordplek aanwijzen en even later weer een nabijgelegen bosrand.

De foto’s

bosfotos

Ook wil ik eens wijzen op de foto’s die gedurende deze zoektocht zijn vrijgegeven via de politie, media, amber alert en via de facebook van de moeder. Veel van deze foto’s tonen de jongens in een bos. Waarom? Had men soms besloten om het publiek letterlijk ‘het bos in te sturen’? Al tijdens de zoektocht vond ik het raar dat er blijkbaar in bossen moest worden gezocht. Terwijl daar toch geen enkele aanleiding voor was. Alle partijen voedden consequent het idee van ‘de jongens in het bos’. De politie, de media, de burgerzoekers en gek genoeg ook de moeder die op haar Facebook de een na de andere ‘bosfoto’ van de jongens publiceerde.

kinderen

Veel van die foto’s waren van slechte kwaliteit, lage resolutie en vaak onscherp. Op de meeste van de bosfoto’s is de voorgrond onscherp, in tegenstelling tot het bos op de achtergond. Dat is vreemd, want de meeste camera’s stellen automatisch scherp op het onderwerp in het midden van de foto. En waarom mislukte foto’s verstrekken bij zoiets belangrijks als de vermissing van je kinderen? Dan toon je toch de meest scherpe, actuele foto’s die je hebt? Het is niet zo dat zij die niet voor handen had. Op het internet trof ik op diverse website’s andere (nog nergens in de media verschenen) kiekjes van de jongens aan. Veel daarvan waren veel beter en scherper dan die tijdens de zoektocht werden verstrekt. Pas nu, na de vondst van de jongens komen er schoolfoto’s van de jongens tevoorschijn. Hadden deze niet beter meteen al verstrekt kunnen worden? Het wordt nog vreemder wanneer je je bedenkt dat de zus van de moeder, die door de hele zoektocht aan moeders zijde heeft gestaan, professioneel fotografe is. Zij had ongetwijfeld veel betere foto’s kunnen regelen of, in ieder geval de moeder erop kunnen attenderen dat betere foto’s nuttiger zouden zijn in deze zoektocht. Op een van haar sites trof ik ook een zeer professioneel ogende fotosessie van de jongens aan.

fotoanalyse

Op een gegeven moment publiceert de moeder op haar Facebook een foto waarop zij poseert met beide jongens in het bos. Wanneer je deze foto bekijkt, valt op hoe slecht ook deze weer is. Een onscherpe, korrelige voorgrond op een veel scherpere achtergrond (zou andersom moeten zijn). De algemene indruk van deze
foto (of is het soms een still uit een video) doet mij vreemd aan. Alsof je zit te kijken naar een foto waaraan gesleuteld is. Een fotoanalyse met forensische software lijkt dit ook aan te bevestigen. De bosachtergrond van deze foto heeft een duidelijk andere compressiewaarde dan de voorgrond. Een typisch verschijnsel wanneer een foto is samengesteld uit andere foto’s. Ook zijn er vreemde vervormingen te zien op het gezicht van een van de kinderen. Indien het zo is dat deze foto (en impliciet ook de andere foto’s?) zijn bewerkt, rijst toch wel de vraag: Waarom? Was dat om het plaatje van de ‘jongens in het bos’ op het netvlies van de zoekers te houden? En waarom was dat dan belangrijker dan gewoon goede foto’s verstrekken om de jongens vinden?

Cui bono? Bureau Jeugdzorg

De nasleep van dit drama en de discussies die nu in de media ‘ontstaan’, doen mij vermoeden hier veel meer achter steekt dan op zo het eerste gezicht lijkt.

Een direct gevolg van dit drama is bijvoorbeeld dat Bureau jeugdzorg aanstuurt op ‘verplichte psychologische test voor ouders van probleemgezinnen’. Uiteraard mag Bjz daarbij zelf bepalen wanneer een gezin dan een ‘probleemgezin’ is. En reken maar dat wanneer psychologen gaan spitten, ze ALTIJD wel wat kunnen vinden wat vervolgens weer tegen de ouders gebruikt kan worden.

Mij leek het mij meer voor de hand te liggen, te concluderen dat de handelswijze van Bjz juist heeft gezorgd voor een enorme escalatie van de situatie. Het is bij veel mensen bekend dat Bjz in veel van haar zaken zonder meer de kant van één van de ouders kiest (meestal die van de moeder) om vervolgens de andere ouder totaal buiten spel te zetten. Daarbij wordt dan simpelweg niet meer aan waarheidsvinding gedaan wat dan menige ouder en met name vele vaders tot grote wanhoop en frustratie drijft. Indien we van het officiële verhaal moeten uitgaan, was juist het optreden van Bjz in dit gezin de spreekwoordelijke druppel die de emmer bij de vader deed overlopen. Meer terughoudendheid en werkelijk onpartijdige hulp in dit soort situaties zou dan een meer voor de hand liggende conclusie zijn geweest.

Wat bjz nu uit deze zaak probeert te krijgen, is nog meer mogelijkheden om ouders nog sneller en effectiever buiten spel te zetten. Ik vind dit, ook gelet op het zeer dubuieuze trackrecord van Bjz, een absoluut zorgwekkende ontwikkeling! Een systeem of organisatie KAN nimmer voor kinderen zorgen, liefdevolle ouders en mensen wel!

Burgerzoekers

burgerzoekers

Hoewel ik me tijdens de zoektocht niet echt bezig heb gehouden met de burgerzoekers, vallen me achteraf toch een aantal zaken op. Waarom werden al heel snel slechts een paar mensen tot ‘drijvende krachten achter de burgerzoekers’ verklaart? Er waren ook andere ‘drijvende krachten’ die bij lange na niet dezelfde aandacht kregen in de media. Waarom was dat?

Ondanks de ernst van de hele situatie lieten deze mensen het niet na zich uitgebreid te laten fotograferen en interviewen in diverse media. Het geheel komt mij tamelijk opportuun en zelfs geacteerd over. Op het internet las ik dat er ook nogal wat burgerzoekers waren die zich ontzettend hebben gestoord aan het gedrag van deze mensen.

Waarom raadden zij het publiek ‘met klem af’ om op ‘eigen houtje’ te gaan zoeken naar de broertjes? Was dat, zoals zij verklaarden, omdat ‘wilde zoekakties’ eventuele sporen zouden vernielen? Of was dat omdat men door deze burgerzoekers controle wilde uitoefenen en richting wilde gaven aan de vele burgers die gehoor gaven aan de oproep om de broertjes te gaan zoeken? Wellicht was het niet de bedoeling dat mensen op andere plaatsen dan de aangewezen bossen zouden gaan zoeken? Bijvoorbeeld op het platteland, iets ten zuid-westen van Cothen wellicht?

Een van deze burgerzoekers heeft nu een tamelijk professionele ‘samenvatting’ op youtube geplaatst waarin ook nog niet eerder vertoonde prive-kiekjes van de jongens te zien zijn. Blijkbaar ontvingen zij deze foto’s direct van de familie of moeder? Ook vreemd. Persoonlijk zou ik nu, gezien de situatie, helemaal geen privé foto’s uitdelen. Inmiddels hebben dezelfde burgerzoekers ook een stichting en fonds opgericht welke in samenwerking met amber alert, toekomstige burgerzoekacties wil coördineren. Ook hier krijgt deze zaak weer een staartje.

Symboliek

symboliek

Hoewel dit veel mensen boven de pet gaat, wil ik ook wijzen op de diverse zogenaamde ‘illuminati symbolen’ in deze zaak. Zo gebruikte de moeder van de jongens in het begin van de zoektocht op haar Facebook nog een plaatje dat erg veel weg heeft van een ‘oog in een driehoek’, een zeer bekend illuminati symbool. Ook de zus van de moeder gebruikt op een van haar social-media sites een oogje als avatar (maar wellicht is dat niet geheel ongebruikelijk in de grafische sector?). Ook in de kleding van de vader zien we diverse symboliek: Schoenen van het merk Columbia. Rode onderbroek van het merk g-star (=maçonnieke pentagram met ‘g’ in het midden). Markant punt in de zoektocht vormde de zoekacties rond de piramide van Austerlitz met de 13 meter hoge obelisk. Ook werden de broertjes teruggevonden op uitgerekend de 13e dag. Op twitter was ook vermistnl.nl actief dat als logo ook weer het opvallende illuminaten oogje voert.

Voorlopige conclusie

Wakkere mensen zijn zich inmiddels wel bewust van de vele media-decepties die nu wereldwijd worden uitgevoerd. De aanslagen van 9/11, de schietpartijen in Aurora en Sandy Hook, de aanslag in Boston zijn slechts wat bekende Amerikaanse voorbeelden. Op internet stapelen de bewijzen zich op dat al deze gebeurtenissen voor het grootste deel, zo niet geheel, in scene zijn gezet met de bedoeling de massa psychologisch te bewerken. Het is social-engineering door middel leugen en bedrog. Desondanks valt zeker niet uit te sluiten en te vrezen dat daarbij echte slachtoffers vallen. Laten we dat niet uit het oog verliezen!

Wanneer ik de gebeurtenissen van de afgelopen weken in dit licht beschouw vraag ik mij toch af of er in de zaak van de broertjes niet ook iets dergelijks gaande is geweest. Wellicht zullen we daar nooit achter komen.

Mijn hart gaat in ieder geval uit naar de onschuldigen in dit hele drama, de jongens Ruben en Julian. Want, wat er ook gebeurd moge zijn, waar ze zich ook mogen bevinden, of ze nu dood of levend zijn, zij zijn hoe dan ook, slachtoffer geworden van de zieke spelletjes die er over de ruggen van vele onschuldigen wordt gespeeld.

Hoewel ik daar geen bewijs voor heb, geloof ik ook niets van de aantijgingen aan het adres van de vader. Ik vermoed (maar dat is puur mijn gevoel) dat hij, evenals zijn kinderen slachtoffer in dit alles is. Enkele reacties in de condoleance registers van mensen die hem persoonlijk hebben gekend lijken dit ook te bevestigen. Voor de nabestaanden is het absoluut niet te geloven dat deze man zijn kinderen zou hebben omgebracht. De meesten omschrijven hem als vriendelijk, zachtaardig, behulpzaam, een trotse vader.

Graag wil ik alle direct betrokkenen en familie veel sterkte en wijsheid toewensen. De waarheid over wat zich hier precies heeft afgespeeld zal eens aan het licht komen. Er zijn mensen in ons land die meer van deze zaak weten, daar ben ik inmiddels wel van overtuigd. Wellicht lezen ook zij hier mee. Laten we hopen dat er onder hen moedigen zullen opstaan die de Waarheid nog altijd meer lief hebben dan de leugen en ons op de een of andere wijze zullen laten weten wat hier nu precies is gebeurd.

Bert Blom

donatie_sms

Over deze advertenties